قحافة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قحافة. [ ق ُ ف َ ] (ع اِ) هرچه که میبری آن را. (منتهی الارب ).
قحافة. [ ق ُ ف َ ] (اِخ ) (ابو...) عثمان بن عامر. رجوع به ابوقحافه عثمان بن عامر و تاریخ گزیده چ لندن ص ١٧٣ شود.
قحافة. [ ق ُ ف َ ] (اِخ ) ابن عامربن سعد از بنی شهران ابن خثعم از قحطان است . اسماء بنت عمیس صحابی از دودمان او است . (الاعلام زرکلی ج ٢ ص ٧٩١).