قحطسال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قحطسال . [ ق َ ] (اِ مرکب ) سال خشک بی باران . (ناظم الاطباء). خشک سال . (آنندراج ). سال مجاعه . (ناظم الاطباء) : وز بنه ٔ طبع در این قحطسال نزل بیفکنده و بنهاده خوان . خاقانی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی