واژه جو

قدار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قدار.[ ق َ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ) (آنندراج ).

قدار. [ ق ُ ] (ع ص، اِ) مرد میانه . ◄ باورچی . ◄ شترکُش . ◄ دیگ پز. ◄ خوان سالار. ◄ مار بزرگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ).

معنی قدار | واژه جو