قرامحمد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قرامحمد. [ ق َ م ُ ح َم ْ م َ ] (اِخ ) نخستین کسی است که از طایفه ٔ قراقویونلو در تاریخ مذکور است . در زمان سلطان اویس جلایر (٧٦٦ هَ .ق .) میزیسته و این سلطان را یاری داده، بغداد را برای او تصرف کرد. بعد از وفات سلطان اویس (٧٧٦ هَ .ق .) قرامحمد با برادر خود بهرام خواجه متحد گشته شهرهای موصل و سنجار و ارجیش را ضبط کردند و از قلمرو جلایریان بخشی را صاحب شدند ولی بعد به اطاعت آن خاندان بازگشتند. سلطان احمد جلایر دختر قرامحمد را به زنی داشته است .