قراوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قراوی . [ ق َ وی ی ] (اِخ ) قریه ای است در غور از خاک اردن که در آن نیشکر خوب کشت شود. (از معجم البلدان ).
قراوی . [ ق َ وی ی ] (اِخ ) قریه ای است از توابع نابلس، و موسوم است به قراوی بنی حسان . (از معجم البلدان ).
قراوی . [ ق ُرْ را وی ی ] (ص نسبی ) نسبت است به قُرّاء . (ناظم الاطباء).