قراین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قراین . [ ق َ ی ِ ] (ع اِ) ج ِ قرینة. رجوع به قرینة و قرائن شود.
قراین . [ ق َ ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان بیک بخش سراسکند شهرستان تبریز واقع در ٢٨ هزارگزی شمال باختری سراسکند و ١٧ هزارگزی شوسه ٔ تبریز به میانه . موقع جغرافیایی آن کوهستانی معتدل است . ١٧٢تن سکنه دارد. آب آن از چشمه و رودخانه و محصول آن غلات، حبوبات، پنبه، و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).