قرة عین

ذُرِّیّاتِنَا قُرَّةَ أَعْیُن «قرة عین» معادل نور چشم است که در فارسى کنایه از کسى مى گوئیم، که مایه سرور و خوشحالى است. این تعبیر، در اصل از کلمه «قُرّ» (بر وزن حرّ) گرفته شده، که به معناى سردى و خنکى است، و از آنجا که معروف است (و بسیارى از مفسران به آن تصریح کرده اند) اشگ شوق همواره خنک، و اشک هاى غم و اندوه داغ و سوزان است، لذا «قرة عین» به معناى چیزى است که مایه خنک شدن چشم انسان مى شود، یعنى اشک شوق از دیدگان او فرو مى ریزد، و این کنایه زیبایى است از سرور و شادمانى. شاهد این سخن شعرى است که «قرطبى» در تفسیرش از یکى از شعراى عرب نقل کرده است: فَکَمْ سَخِنَتْ بِالأَمْسِ عَیْنٌ قَرِیْرَةٌ *** وَ قَرَّتْ عُیُونٌ دَمْعُهَا الْیَوْمَ ساکِبُ: «دیروز چشمان خنکى، داغ و سوزان شد * ولى امروز چشم هایى خنک شد که اشکش ریزان است».(13)