قرقور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قرقور. [ ق ُ ] (ع اِ) کشتی دراز یا بزرگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نوعی از کشتی عجمی است که عرب نیز نام آن را در ادبیات خود به کار برده است : قرقور ساج ساجُه ُ مطلّی بالقیر و الضبات زنبری . (المعرب جوالیقی ص ٢٧١).