قره بویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قره بویه . [ ق َ رَ ی َ ] (اِخ ) دهی از دهستان به به جیک بخش سیه چشمه ٔ شهرستان ماکو واقع در ٤٤ هزارگزی جنوب خاوری سیه چشمه و ٨٥٠٠ گزی جنوب راه ارابه رو ایشکه سو به کران پائین . موقع جغرافیایی آن کوهستانی و سردسیر سالم است . سکنه ٔ آن ٦٠ تن . آب آن از چشمه و محصول آن غلات . شغل اهالی زراعت و گله داری است و صنایع دستی زنان جاجیم بافی است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).