قره تیکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قره تیکان . [ ق َ رَ ](ترکی، اِ مرکب ) سیاه تلو. درختچه ای است خاردار که نام علمی آن پالیوس اسپیناکریستی میباشد. این درختچه در سراسر جنگلهای شمال در جلگه و میان بند تا ارتفاع ١٠٠٠ متر از سطح دریا یافت میشود. در ارسباران و بجنورد نیز میروید، و در نور و گرگان آن را سیاه تلو و سیاه تلی و در آستارا و ارسباران و منجیل و رامیان و لاهیجان قره تیکان و در کوهپایه ٔ گیلان ویله بر و در طوالش سِبُر، بُرتیکان، چُنْگِل و در میاندره اسکلم تلی میخوانند. این درختچه ویژه ٔخاکهای آهکی است و در جاهائی که جنگل در اثر قطع بی رویه یا آتش سوزی نابود شود درصورتی که زمین برای روئیدن آن شایسته باشد آن را فرامیگیرد و نهالهای گرانبها را از روئیدن بازمیدارد. قره تیکان برای ساختن پرچین مناسب است . (جنگل شناسی کریم ساعی ج ١ ص ٢٥٨، ٢٥٩).