قره قوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قره قوش .[ ق َ رَ ] (اِخ ) دهی از دهستان سکمن آباد بخش حومه ٔ شهرستان خوی واقع در ٤٥٥٠٠ گزی شمال باختری خوی و ٤٠٠٠ گزی باختر شوسه ٔ سیه چشمه به خوی . موقع جغرافیایی آن سینه ٔ کوه، سردسیر سالم است . سکنه ٔ آن ٤٣٣ تن . آب آن از چشمه و آق چای و محصول آن غلات و حبوبات . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان جاجیم بافی است . راه مالرو دارد. در دو محل به فاصله ٔ هزار گز به نام قره قوش بالا و پایین مشهور است . سکنه ٔ قره قوش پایین ٣٨١ تن میباشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).