قضف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قضف . [ ق ِ ض َ ] (ع اِمص ) لاغری و تنکی و باریکی . ◄ (اِ) سنگهای تنک . (منتهی الارب ). رجوع به قَضَف و قضافة شود.
قضف . [ ق َ ] (ع اِ) ج ِ قَضَفة. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به قضفة شود.
قضف . [ ق َ ض َ ] (ع اِ) سنگهای تنک . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ (اِمص ) تنکی و باریکی و لاغری . (اقرب الموارد). رجوع به قِضَف و قَضافة شود.