قط
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(قَ طّ) [ ع. ] (اِمص.) برش بر پهنا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(قَ طّ) [ ع. ] (اِمص.) برش بر پهنا.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قط. [ ق ِطط ] (ع اِ) نصیب . (اقرب الموارد). بهره . (منتهی الارب ) : و قالوا ربنا عجل لنا قِطَّنا قبل یوم الحساب . (قرآن ١٦/٣٨). ◄ چک . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ نامه . (منتهی الارب ). ◄ دفتر حساب . ج، قُطوط. ◄ گربه ٔ نر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ج، قِطاط، قَطَطة. (منتهی الارب ). ◄ ساعتی از شب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
قط. [ ق َطط / ق َ ] (ع اِ صوت ) بانگ سنگخوار. و گاه تخفیف دهند. (منتهی الارب ). ◄ (مص ) خواندن سنگخواره را با قطقط گفتن . (اقرب الموارد).
قط. [ ق َطط ] (اِخ ) شهری است به فلسطین میان رمله و بیت المقدس . (معجم البلدان ).