قطب الدین تونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قطب الدین تونی . [ ق ُ بُدْ دی ن ِ تو ] (اِخ ) حیدر موسوی . از سادات جلیل القدر و عارفان معروف بوده و با چندین واسطه نسبش به عبداﷲبن موسی بن جعفر میرسد. وی سرسلسله ٔ فرقه ٔ حیدری است . شیخ عطار صحبت او را درک کرد و کتاب حیدری نامه رابه نام وی تألیف داده است و یک نسخه ٔ خطی از آن به نام دیوان قطب الدین حیدر به شماره ٔ ٢٤٨ در کتابخانه ٔمدرسه ٔ عالی سپهسالار تهران موجود است . ولادت او در شهر تون خراسان اتفاق افتاد و مدتی در تبریز اقامت کرد و به سال ٦١٨ هَ . ق . در آنجا درگذشت . (روضات الجنات ) (ریحانة الادب ). مستوفی گوید: (شیخ ...) حیدرزاده، مردی صاحب وقت بوده و گروه چندی متابع داشت، و به سال ٦١٨ وفات یافت . (از تاریخ گزیده چ لندن ج ١ ص ٧٩٣).