قطنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قطنی . [ ق ُ ] (ص نسبی، اِ) نوعی از قماش ابریشمین، و در عرف هندوستان مشروع خوانند. مرکب است از قطن به معنی پنبه و یای نسبت، وچون تاروپود آن از ریسمان پنبه و ابریشم میباشد نه تنها ابریشم، پوشیدن آن در شرع درست شده : چه بگشود زنبق ز قطنی بساط سمن چید دارائی انبساط. ؟ (از آنندراج ازبهار عجم ).
قطنی . [ ق َ طَ ] (اِخ ) حسن بن علی بن محمد. از محدثان است . ابوالقاسم حافظ گوید: وی ازابوبکر محمدبن حمیدبن معیوف روایت کند و از او عبدالعزیز کتافی روایت دارد. (معجم البلدان ) (آنندراج ).