قلعه سنگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلعه سنگی . [ق َ ع َ س َ ] (اِخ ) ده مخروبه ای است از بخش سمیرم بالاشهرستان شهرضا. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).
قلعه سنگی . [ ق َ ع َ س َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بالارخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه، واقع در ٦٩هزارگزی خاور کدکن و ١٥هزارگزی خاور نسر. موقع جغرافیایی آن کوهستانی و هوای آن معتدل است . سکنه ٔ آن ٣٣٨ تن است . آب آن از چشمه و محصول آن غلات و حبوبات و شغل اهالی زراعت و گله داری و کرباس بافی است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
قلعه سنگی . [ ق َ ع َ س َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ریمله بخش حومه ٔ شهرستان خرم آباد، واقع در ٧هزارگزی شمال باختری خرم آباد و ٣هزارگزی خاور خرم آباد به کرمانشاه موقع جغرافیایی آن جلگه و معتدل و مالاریایی است و سکنه ٔ آن ٣٠٠ تن است . آب آن از رودخانه ٔ پاپی و محصول آن غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان فرش بافی و سیاه چادربافی است . راه اتومبیل رو دارد و ساکنین از طایفه ٔ سپه وند هستند و برای تعلیف احشام به ییلاق و قشلاق میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).