قلعه کولاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلعه کولاک . [ق َ ع َ ] (اِخ ) دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل، واقع در ١٨ هزارگزی شمال بنجار و ١١هزارگزی راه مالرو جلال آباد به زابل . موقع جغرافیایی آن جلگه و هوای آن گرم معتدل است . سکنه ٔ آن ١٣٧ تن است . آب آن از رودخانه ٔ هیرمند و محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).