قلعه گل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلعه گل . [ ق َ ع َ گ ُ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان دشمن زیاری بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان، واقع در ١١هزارگزی شمال خاوری قلعه گلاک مرکز دهستان و ٤٨هزارگزی شمال خاوری شوسه ٔ بهبهان به آرو. موقع جغرافیائی آن کوهستانی و هوای آن سردسیری مالاریائی است . سکنه ٔ آن ١٢٠ تن است . آب آن از رودخانه ٔ مارون و محصول آن غلات، برنج، پشم، لبنیات و شغل اهالی زراعت و حشم داری و صنایع دستی زنان قالی و قالیچه و جوال و پارچه بافی است . راه مالرو دارد و ساکنین از طایفه ٔ دشمن زیاری می باشند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
قلعه گل . [ ق َ ع َ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از بخش دره شهر شهرستان ایلام، واقع در ٣ هزارگزی شمال دره شهر و ٢هزارگزی جنوب جاده ٔ مالرو دره شهربه هندمینی . موقع جغرافیایی آن جلگه و هوای آن گرمسیری مالاریائی است . سکنه ٔ آن ٢٥٦ تن است . آب آن از نهر دره شهر و محصول آن غلات، لبنیات، برنج، حبوبات، و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان قالی بافی است . راه مالرو دارد. ساکنین از طایفه ٔ زمینی وند وچادرنشین هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).