قلع
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع. قلعی ] (اِ.) ارزیز؛ فلزی است قابل تورق، نرم و نقرهای رنگ.
(قَ لْ) [ ع. ] (مص م.) از ریشه برآوردن.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع. قلعی ] (اِ.) ارزیز؛ فلزی است قابل تورق، نرم و نقرهای رنگ.
(قَ لْ) [ ع. ] (مص م.) از ریشه برآوردن.