قلف

قلف . [ ق َ ل َ ] (ع مص ) از بن بریدن غلاف سر نره .(منتهی الارب ). رجوع به قَلف شود. ◄ بی ختنه ماندن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ): قَلِف َ الصبی قلفا؛ لم یختن و قیل عظمت قلفته . (اقرب الموارد).

قلف . [ ق ِل ْ ل َ ] (ع اِ) سیل آورد خشک شده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

قلف . [ ق ُ ] (ع ص، اِ) ج ِ اقلف، به معنی کودک ختنه ناکرده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).