قله
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(قُ لَّ) (اِ.) اسبی که رنگش به زردی مایل باشد.
(قُ لُِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- بالاترین بخش کوه. ۲- بالای هر چیزی. ج. قلل.
(~.) (اِ.) سبوی بزرگ.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(قُ لَّ) (اِ.) اسبی که رنگش به زردی مایل باشد.
(قُ لُِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- بالاترین بخش کوه. ۲- بالای هر چیزی. ج. قلل.
(~.) (اِ.) سبوی بزرگ.