قلید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلید. [ ق َ ] (ع اِ) رسن از برگ خرما تافته . (منتهی الارب ) (آنندراج ). شریط. (اقرب الموارد). ◄ (ص ) تافته و مفتول . حبل ٌ قلید؛ ای مفتول . (اقرب الموارد).
قلید. [ ق ِل ْ لی ] (ع اِ) گنجینه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
قلید. [ ] (اِ) دارشیشعان است . (فهرست مخزن الادویة).