قلیط

قلیط. [ ق ِل ْ لی ] (ع اِ) فتق و دبه که در خایه پیدا شود. (منتهی الارب ). اَدرَه . (اقرب الموارد). رجوع به ماده ٔ قبل شود.

قلیط. [ ق َ ] (ع ص ) فتق زده . (منتهی الارب ). المنتفخ الخصیة. (اقرب الموارد).