قلیوبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلیوبی . [ ق َل ْ بی ی ] (اِخ ) احمدبن احمدبن سلافه ٔ مصری شافعی ملقب به شهاب الدین . از بزرگان علمای شافعی قرن یازدهم هجری است . وی در طب نیز دست داشته است . او راست : ١- تحفة الراغب فی سیرة جماعة من اهل البیت الاطایب . این کتاب در قاهره چاپ شده است . ٢- التذکرة در طب . این نیز در قاهره چاپ شده است . ٣- نوادر القلیوبی . این کتاب مشتمل بر نوادر و لطایف و حکایات و عجایب بسیاری است و در مصر و کلکته و غیره چاپ شده است . وی در سال ١٠٦٩ هَ . ق . وفات یافت . (ریحانة الادب ج ٣ ص ٣١٦). و رجوع به الاعلام زرکلی شود.