قماشویی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قماشویی . [ ق َ ] (ص نسبی ) نسبت است به قماشویة. (اللباب ). رجوع به قماشویة شود.
قماشویی . [ ق َ ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲبن اسحاق بن سهل لؤلؤی بغدادی، مکنی به ابوالطیب و معروف به ابن قماشویة. از محدثان است، وی از اسحاق دیری از عبدالرزاق روایت کند و از او ابوعلی بن شاذان روایت دارد. او در شعبان سال ٣٥١ هَ . ق . وفات کرد. (اللباب فی تهذیب الانساب ).