قمراء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قمراء. [ ق َ ] (ع ص ) مؤنث اقمر. (اقرب الموارد). ماهتاب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ شب روشن با ماه . (منتهی الارب ). لیلة قمراء؛ شبی ماهناک . (مهذب الاسماء). شبی بامهتاب . ◄ اتان قمراء؛ خر ماده ٔ سپید مایل به تیرگی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ (اِ) مرغی است . (منتهی الارب ). طایر صغیر من الدخاخیل . (اقرب الموارد).