قنادری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قنادری . [ ق َ دِ ] (ص نسبی ) نسبت است به قنادر. (از لباب الانساب ). رجوع به قنادر شود.
قنادری .[ ق َ دِ ] (اِخ ) محمدبن علی بن یحیی اصفهانی، مکنی به ابوالحسین . از محدثان است . وی از محمدبن علی بن مخلدبن فرقد فرقدی روایت کند از او ابن مردویه روایت دارد. (از لباب الانساب ). و رجوع به معجم البلدان شود.