قندد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قندد. [ ق ِ دِ ] (ع اِ) حال مرد نیک باشد یا بد. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). رجوع به قندید شود. ◄ می انگوری . (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قندد. [ ق ِ دِ ] (ع اِ) حال مرد نیک باشد یا بد. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). رجوع به قندید شود. ◄ می انگوری . (آنندراج ).