قنف

قنف . [ ق َ ن ِ ] (ع ص ) تنک موی سر. (از اقرب الموارد).

قنف . [ ق ِن ْ ن َ ] (ع اِ) گل سیل آورد که خشک و شکافته شده باشد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

قنف . [ ق َ ن َ ] (ع مص ) کفته گردیدن گل و شکافته شدن آن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) خردی گوش و درشتی و دوسیدگی آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ سطبری بینی . ◄ (اِ) سپیدی که بر نره ٔ خرما باشد. (آنندراج ) (منتهی الارب ).