قنقری بالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قنقری بالا. [ ق ُ ق ُ ] (اِخ ) (علیا) نام یکی از دهستانهای چهارگانه ٔبخش بوانات و سرچهان شهرستان آباده . حدود و مشخصات آن : از شمال گردنه کولی کش و دهستان سورمق از جنوب دهستان قنقری پائین و ارتفاعات قادرآباد از خاور دهستان حومه ٔ بخش از باختر دهستان خنگشت . موقع آن کوهستانی است این دهستان تقریباً در شمال باختری بخش واقع و هوای آن معتدل بالنسبه سرد، آب مشروب و زراعتی آن از رودخانه ٔ قشلاق و چشمه و قنات است . محصولات آن عبارتند از: غلات، چغندر، حبوبات، و جزئی میوه جات . شغل اهالی، زراعت و پیله وری وصنعت دستی زنان قالی بافی است . از ٣٢ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل یافته، مرکز آن قریه ده بید میباشد. نفوس در حدود ٦٦٠٠ تن و قراء مهم آن عبارتند از: قشلاق خرمی، علی آباد کوشک، مشکان . شوسه ٔ شیراز به اصفهان از وسط دهستان کشیده شده و طوایف مختلفه عرب در حدود دهستان ییلاق میکنند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).