قنچی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قنچی . [ ق ُ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان بالارخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه، واقع در٣٧هزارگزی جنوب خاوری کدکن و ٦هزارگزی خاور شوسه ٔ مشهد به زاهدان . موقع آن دامنه و هوای آن معتدل است . سکنه ٔ آن ٤٨٦ تن است . آب آن از قنات و محصول آن غلات، بنشن و شغل اهالی زراعت و گله داری و کرباس بافی است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).