قهرآباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قهرآباد. [ ق َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کل تپه ٔ فیض اﷲبیگی بخش مرکزی شهرستان سقز، سکنه ٔ آن ٣٠٠ تن . آب آن از چشمه و رودخانه ٔ آلتون . محصول آن غلات، لبنیات، توتون و شغل اهالی زراعت و گله داری است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
قهرآباد. [ ق َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان تورجان بخش بوکان شهرستان مهاباد، سکنه ٔ آن ٤٩٦ تن . آب آن از سیمین رود. محصول آن غلات، توتون، حبوب و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان آنجا جاجیم بافی است . راه شوسه دارد. این ده در دو محل بفاصله ٔ ٥٠٠ گزی به نام قهرآباد بالا و پائین مشهور است . سکنه ٔ قهرآباد پائین ٤٠٦ تن میباشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).