قهره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قهره . [ ق ُ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مهران بخش کبودرآهنگ شهرستان همدان، سکنه ٔ آن ١٣٠٠ تن . آب آن از قنات و چشمه . محصول آن غلات دیمی، لبنیات، انگور، صیفی و شغل اهالی آنجا زراعت و گله داری است . این ده در دو محل بفاصله ٔ ٢٥٠٠ گز واقع شده و قهره بالا و پائین نامیده میشوند. سکنه ٔبالا ٨٠٠ تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).