قوال
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(قَ وّ) [ ع. ] (ص.) ۱- بسیارگو، خوش - صحبت. ۲- آواز خوان، کسی که در محافل اشعار را به آواز خوش بخواند.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(قَ وّ) [ ع. ] (ص.) ۱- بسیارگو، خوش - صحبت. ۲- آواز خوان، کسی که در محافل اشعار را به آواز خوش بخواند.