قوسین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قوسین . [ق َ س َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ قوس در حالت نصبی و جری . (منتهی الارب ) : ثم دنا فتدلی . فکان قاب قوسین اءَو اءَدنی ؛ یعنی دو کمان عربی یا بقدر دو گز. (منتهی الارب ) (فرهنگ نظام ).
قوسین . [ ق َ س َ ] (اِخ ) ذوالقوسین . نام شمشیر حسان بن حصن . (منتهی الارب ).