قَلْب سَلِیم

جآءَ رَبَّهُ بِقَلْب سَلیم مفسران براى «قَلْب سَلِیم» تفسیرهاى متعددى بیان کرده اند که هر کدام به یکى از ابعاد آن اشاره مى کند: قلبى، که پاک از شرک باشد. قلبى، که خالص از معاصى و کینه و نفاق بوده باشد. قلبى، که از عشق دنیا تهى باشد، که حب دنیا سرچشمه همه خطاها است. و بالاخره قلبى، که جز خدا در آن نباشد!(7)