قَیُّوم

هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ «قَیُّوم» صیغه مبالغه از مادّه «قیام» است، به همین دلیل، به وجودى گفته مى شود که قیام او به ذات او است، و قیام همه موجودات به او مى باشد، علاوه بر این، قائم به تدبیر امور مخلوقات نیز مى باشد.(30)