قیار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیار. [ ق َی ْ یا ] (ع ص ) قیرفروش . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).صاحب القیر. دارای قیر. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). سازنده یا فروشنده ٔ قیر. (از معجم البلدان ).
قیار. [ ق َی ْ یا ] (اِخ ) موضعی است بین رقة و رصافه هشام بن عبدالملک . (از معجم البلدان ) (منتهی الارب ).
قیار. [ ق َی ْ یا ] (اِخ ) درب القیار. محله ای است بزرگ و مشهور ببغداد. (از معجم البلدان ) (منتهی الارب ).