قیاس مرکب

قیاس مرکب . [ س ِ م ُ رَک ْ ک َ ](ترکیب وصفی، اِ مرکب ) (اصطلاح فقه ) چون قیاسات بسیار بر اثبات یک حکم مجتمع شود آن را مرکب نخوانند، بلکه قیاسات مرکبه آن را گویند که نتایج بعضی مقدمات بعضی باشد تا به آخر یک مطلوب حاصل آید و چون هر قیاسی را دو مقدمه باشد همیشه عدد نتایج و عدد قیاسات متساوی بود و عدد مقدمات ضعف آن . (فرهنگ فارسی معین ازاساس الاقتباس ص ٢٩٤) (کشاف اصطلاحات الفنون ص ١١٩٦).