قیتول
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ تر - مغ. ] (اِ.)<BR>۱- محلی برای استراحت اردو.<BR>۲- لشگرگاه، اردو.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ تر - مغ. ] (اِ.) ۱- محلی برای استراحت اردو. ۲- لشگرگاه، اردو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیتول . (ترکی - مغولی، اِ) محلی برای استراحت اردو. ◄ لشکرگاه . اردو. (فرهنگ فارسی معین ) : امرا و لشکریان که بر در سراپرده و قیتول پادشاهی جمع شده اند، اصلاً اثری از پادشاه نمی یابند. (فرهنگ فارسی معین از عالم آرا ص ٨٣٤).