قیدافه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیدافه . [ ق َ ف َ ] (اِخ ) نام زنی است که حاکم بردع و اندلس بود. (برهان ). نام زنی بوده، حاکم بردع و آن بنوشابه مشهور است . (آنندراج ) (انجمن آراء ناصری ). قیدافه طبق روایات ملکه ٔ اندلس و معاصر اسکندر بود. (حاشیه ٔ برهان چ معین ) : زنی بود در اندلس شهریار خردمند و با لشکری بیشمار جهانجوی و بخشنده قیدافه نام ز روز بهی یافته نام و کام . فردوسی (از حاشیه ٔ برهان چ معین ). بادت سعادت ابد و هم به همتت قیدافه ٔ زمین و سر قیروان شده . خاقانی . رجوع به سبک شناسی ج ٢ ص ١٣٨ شود.