قیدو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیدو. [ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گله زن بخش خمین شهرستان محلات، سکنه ٔ آن ٥٩٨ تن . آب آن از چشمه و رود گلپایگان . محصول آن غلات، چغندرقند، صیفی، بنشن، انگور، تنباکو، پنبه و مختصر میوه جات و شغل اهالی آنجا زراعت است . راه فرعی به راه شوسه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).
قیدو. [ ق َ ] (اِخ ) نام پادشاه مغلان . (برهان ) (آنندراج ). قیدوخان پادشاه حدود جبال «تارباگاتای » نبیره ٔ اوگتای معاصر قوبیلای قاآن . (حاشیه ٔ برهان چ معین از تاریخ مغول اقبال آشتیانی ). قیدوبن قاشی بن اوکتای قاآن از حکام و فرمانروایان مغول است . (نزهةالقلوب ؛ مقاله ٔ سوم ص ٢٤٦). رجوع به قایدوخان شود.