قیّم

قَیِّماً لِّیُنْذِرَ بَأْساً «قیّم» (بر وزن سیّد) از مادّه «قیام» گرفته شده و در اینجا به معناى پابرجا، ثابت و استوار است، علاوه بر آن، برپادارنده، حافظ و پاسدار کتب دیگر است. و در عین حال، معناى اعتدال، استقامت و خالى بودن از هر گونه اعوجاج و کژى را نیز مى رساند. توصیف دین به «قیّم» با توجّه به این که «قیّم» به معناى ثابت و برپا است، در حقیقت اشاره به دلیل این توجّه مستمر به دین است، یعنى چون آئین اسلام آئینى است ثابت و مستقیم، و برپادارنده نظام زندگى مادى و معنوى مردم، هرگز از آن منحرف مشو!(27)