لاادیسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لاادیسه . [ اُ س ِ ] (اِخ ) نام دختر مهرداد ششم . (ایران باستان ج ٣ ص ٢ ب ٢١٤٩).
لاادیسه . [ اُ س ِ ] (اِخ ) نام شهری از جمله ٔ شصت شهر که سلکوس، به گفته ٔ مورخین، بنا کرد و آن را به نام مادر خویش نامید و یکی از چهار شهر بزرگ سلوکیدا یعنی بزرگترین ایالت دولت سلوکی در مغرب بود سه شهر دیگر عبارت بودند از: انطاکیه، سلوکیه، پیه ری و آپام آ. بندر یا شهر لاادیسه در دامنه ٔ کوهی واقع بود که تاک بسیار داشت . (ایران باستان ج ٣ ص ٢٠٦٣ و ٢٠٦٤ و ٢١١٢). رجوع به لاذقیه و لاتاکیه شود.
لاادیسه . [ اُ س ِ ] (اِخ ) شهری که سلوکیها در سرحد پارس (معلوم نیست کدام سرحد پارس ) بنا کردند. (ایران باستان ج ٣ ص ٢١١٥).