لااله الاا

لااله الاا. [ اِ لا هََ اِل ْ لَل ْ لاه ] (ع جمله ٔ اسمیه ) کلمه ٔ شهادت است ؛ یعنی نیست خدائی مگر خدای . خدائی جز خدای تعالی نیست : مگر معامله ٔ لااله الااﷲ درم خرید رسول اللهت کند ببها. خاقانی . تهلیل، لااله الااﷲ گفتن . (تاج المصادر بیهقی ). هیللة؛ لااله الااﷲ گفتن . (دهار). ◄ (صوت مرکب ) برای تعجب آرند : ای عجب لااله الااﷲ بخت باشد ترا مخالف تر. مسعودسعد. - انگشت لااله الااﷲ ؛ دعاءة. (مهذب الاسماء). و دعاءة انگشت سبابه است . (منتهی الارب ).