لاب

لاب . (ع اِ) ج ِ لابة. سنگلاخ سوخته . (منتهی الارب ).

لاب . (اِخ ) جایگاهی است در شعر. (معجم البلدان ).

لاب . (اِخ ) از بلاد نوبه . صنفی از غلامان سیاه را از آنجا آرند و کافور اخشیدی و نیز صندل لابی از آنجاست . متنبی گوید کان ّ الاسودَ اللابی فیهم . (معجم البلدان ).