لاتَغْلُوا

لا تَغْلُوا فی دینِکُم «لاتَغْلُوا» از مادّه «غلوّ» به معناى تجاوز از حدّ است، منتها هنگامى که تجاوز در مورد مقام و منزلت کسى باشد «غلو» گفته مى شود، اگر در نرخ و قیمت باشد «غلاء» گفته مى شود و اگر در مورد تیر باشد «غَلْو» (بر وزن دلو) مى گویند و این که به جوشش، «غلیان» گفته مى شود و به حیوانى که فوق العاده سرکش است «غلواء» مى گویند; همه، از همین ماده است. بعضى معتقدند: «غلوّ» هم در طرف افراط گفته مى شود، هم در تفریط در حالى که بعضى دیگر آن را منحصر به طرف افراط مى دانند ونقطه مقابل آن را تقصیر مى گویند.(8)