لاجیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لاجیم . (اِخ ) نام محلی بسواد کوه و بدانجا کتیبه ای پهلوی باشد. دهی از دهستان کسلیان، بخش سوادکوه شهرستان شاهی واقع در ١٣ هزارگزی خاوری زیرآب . دامنه، مرطوب و مالاریائی . دارای ٢٥٠ تن سکنه مازندرانی و فارسی زبان . آب آن از چشمه و رودخانه ٔ محلی . محصول برنج و غلات . شغل اهالی زراعت و گاوداری . صنایع دستی زنان، شال و کرباس بافی، راه آن مالرو است . برج و قلعه ٔ خرابه ای که در اوایل قرن پنجم هجری بنا شده در نزدیک این آبادی است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).