لاحق

(حِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- آن که از پس چیزی آید و بدو پیوندد؛ رسنده، واصل.<BR>۲- پیوند شونده، متصل، آینده، بعدی ؛ مق. سابق ؛ ج. لاحقین.<br>

(حِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- آن که از پس چیزی آید و بدو پیوندد؛ رسنده، واصل. ۲- پیوند شونده، متصل، آینده، بعدی ؛ مق. سابق ؛ ج. لاحقین.

لاحق . [ ح ِ ] (اِخ ) نام اسب معاویةبن ابی سفیان . ◄ نام اسب غنی بن اعصر. ◄ نام اسب حازوق خارجی . ◄ نام اسب عتیبة. ◄ نام اسب حارث . ◄ لاحق الاصغر اسپی است مربنی اسد را. (منتهی الارب ).

لاحق . [ ح ِ ] (اِخ ) ابن الحسین بن عمران [ ابن ] ابی الورد. قدم علینا سنة احدی او اثنین و ستین و رأیته بنیسابور احد الطوافین . حدثنا ابوالحسین لاحق بن الحسین بن عمران بن محمدبن ابی الورد البغدادی قدم علینا فی ذی القعدة سنة ستین و ثلاثمائة ثنا ابراهیم بن عبد الصمدالهاشمی ثنا ابومصعب ثنا مالک عن الزهری عن انس ان النبی (صلعم ) دخل مکة و علی راسه ٔ مغفر. حدثنا ابوعمر لاحق بن الحسین فی قدمته الثانیة فی ذی الحجة سنة اربع و ستین ثنا ابوسعید محمدبن عبدالحکیم الطائفی بها ثنا محمدبن طلحةبن محمدبن مسلم الطائفی ثنا سعیدبن سماک بن حرب عن ابیه عن عکرمة عن بن عباس قال قال رسول اﷲ (صلعم ) اذا احب اﷲ انفاذ امر سلب کل ذی لب لبه . اخبرنا خیثمةبن سلیمان اجازة و حدثنیه عنه لاحق بن الحسین ثنا عبیدبن محمد الکشوری ثنا محمدبن بحیی بن جمیل ثنابکربن الشرود ثنا یحیی بن مالک بن انس عن ابیه عن الزهری عن انس عن النبی (صلعم ) قال لایخرف قاری القرآن . (ذکر اخبار اصفهان چ لیدن ١٩٣٤ ج ٢ ص ٣٤٢ - ٣٤٣).

لاحق . [ ح ِ ] (اِخ ) ابن حمید مکنی به ابومجلز. تابعی است . سلیمان التیمی و عمران بن حدیر از او روایت کنند.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی