لازِب

مِنْ طین لاّزِبِ واژه «لازِب» به گفته بعضى، در اصل «لازم» بوده که «میم» آن تبدیل به «ب» شده است و اکنون به همین صورت استعمال مى شود، و در هرحال،به معناى گِل هایى است که ملازم یکدیگر یعنى چسبنده اند; زیرا مبدأ آفرینش انسان، نخست «خاک» بود، سپس با «آب» آمیخته شد، کم کم به صورت «لجن بدبوئى» درآمد، وبعد به صورت «گل چسبنده اى» شد (و با این بیان میان تعبیرات گوناگون در آیات «قرآن مجید» جمع مى شود).(14)